A Graduation Ball at the Technical High school in the summer of 1965 saw the end of The Moving Strings, a cool collective of school friends who had played together during their study time quit successful, but had to break up after ending their school period. To compensate for this loss and to fill up the weekend time, two members of the band, John Noce Santoro and Peter Nuyten start the first ‘disco’ club in a location called “Dolhuys” which was nothing more then an old warehouse located in a desolate historic building. During his Moving Strings period, John collected a huge singles collection and starts playing and announcing them as Dordrecht’s first ‘disc jockey’ and all together we organized and ran the club under the names the Hootenanny and Hillbilly club. One of the first groups who played there on a Sunday afternoon where The Beattown Skifflers (Jan Bek, Han Elzerman and Philip Elzerman) to promote their first single for Phonogram. Peter and John liked their singing and suggested Philip to extend their trio with us as drummer and guitarist and to add a bass player to make it a complete band with more opportunities. The Skifflers liked the idea and when they found Theo Verschoor from The Twilights as bassplayer for this new formation the extended Skifflers start rehearsing. The Twilights, where Theo originated from, was an instrumental guitar group who covered instrumentals from The Ventures (Walk don’t run), Bert Weedon (“Theme from a summer place” and other ‘twangy’ titles) and later on the Shadows of course. After the first try out sessions it became clear that this band could no longer carry the flag Skiffle Group, nor did the name Beat Group apply. So, in searching for a new name, somebody mentioned that we could be compared with two different styles zipping together: skiffle as one half, and beat as the other half of a zipper. So by closing the zipper we harmonically tie up both styles to form a new one and called it Folkbeat. As the name The Zippers was found a silly one, the ZIPPS was chosen as a catchy and powerful name for the band.

In the beginning the Zipps wasn't a real band yet, but merely individuals trying to strip off the polished music they had played and covered till then. What bonded them together however, was Irish folk music, the sound of Bob Dylan, The Kinks and The Rolling Stones. Later on the psychedelic influence came from bands like Jimi Hendrix Experience, Pink Floyd and the Electric Prunes. Inspiration to write own songs starts off after meeting Ben Katerberg who was keen in text writing, and he appears just at the right moment for the band. Together we saw a possibility to communicate in describing the thoughts and feelings of the new beat generation and to react on the social bureaucracy in the sixties. Another thing was to find a new group's sound. Peter played a Burns electric guitar with the famous VOX AC30 tube amplifier and Philip played a 6-string semi acoustic Framus guitar. Theo played a Fender Jazz bass over a Fender Bassmaster tube amplifier. We wanted a powerful rhythm sound with a strong acoustic feel which Philip realized by mounting a loose pick-up element in the sound hole of an acoustic 12-string guitar; know that in the sixties no contact or piëzo-elements were available! This guitar element was amplified by a Fender Bandmaster to get a tight sound and to this, Philip used his metallic flute to hit the strings hard! (unfortunately neither the flute nor the twelve-string survived the years). To sustain this acoustic feel, Peter changed the solid body Burns guitar for a semi-acoustic Guild Starfire, also amplified by a Fender Bandmaster with an extra speaker cabinet (double 12 inch Goodman's speakers). Soon this sound and the folkbeat style attracts the attention of Paul Acket and his music label Muziek Expres and the first single is released in february 1966 (Highway Gambler/Roll the cotton down). A few months later, talent scout and record producer Job Maarse shows his interest and soon after we record most of our songs for Iramac on their Relax label in the GTB Studio in The Hague. GTB Studio was at the time one of the few studios in Holland who applied a sound-on-sound technique (multitrack recorders didn’t exist yet!) by bouncing sound between mono recorders. The applied artificial reverberation was of the best available quality and most of the microphones were Neumann condenser types. Where we recorded our first single Highway Gambler in a former church during a three hour session, the Kicks and Chicks recording took a whole day, including the double tracking of Philip's vocals.

The studio also had a mobile recording setup, which put the idea forward for a live recording at the Dolhuys location; the cradle of the Zipps. This resulted in the 'Beat and Poetry' project, which by the way wasn't a fully original idea. In the sixties, jazz musicians also experiment and try out new styles after the Bop period; they call it new bop and hard bop and sometimes the musicians don’t even use harmonic chord schemes but name their ‘music’: instant composing. There the combination of Poetry and Jazz was born: spoken poems combined with instant composing. Ben Katerberg and Cees Boender share the feelings that those performances are too ‘freaky’ and gave the basic idea for the project Beat and Poetry; a recorded happening to protest to this way of disregarding the audience. For the recording of Beat and Poetry the idea of instant composing is changed into improvising on well known music themes out of the hit songs at the time. Also the spoken poetry originated from recent articles in newspapers, political items, street news, funny accidents and the like. Maybe you can understand this from the translation of the last sentence of Ben Katerberg's: “..in for smoking (pot), ..and swallowing (lsd), ..and snuffing (coke), ..and injecting (heroin), …but creating (poetry and music)? .. not at all!” (lyrics from the Beat ‘n Poetry recording). The Zipps react in this way to the increasing experimental use of psychedelica by young people in their audience. The message is: listen to the music and get stoned from that. By exaggerating this philosophy strongly (“Marie-Juana, let’s get stoned”) the image originates however that the band promotes drugs; so misunderstood in general. Therefore the original Marie-Juana text is changed into: “Marie-Juana, get out of my mind. You are replaced by my psychedelic sound!" However, the psychedelic image is born and offers a nice game to play with. During shows, the well known "DIG IT" stickers are handed out and if the press is around, the roadies who handle the lightshow and film projection, spread the rumor that glue on the stickers contains LSD25. Sometimes this results in police action where the audience has to return their sticker back to the police resulting in free publicity for the next planned show.

In the summer of 1967 - psychedelic music is booming - an open air performance takes place Dordrecht together with the group Living Kick Formation. For promotion, an orange coloured poster is designed and printed with a picture out of focus to enhance a psychedelic effect. During the show, the rumor is spread that marihuana was mixed in the orange paint of the poster and that chewing the poster results in a psychedelic trip. Great to see some of the audience tearing off pieces of the poster, but in a short time the police arrive and collect the posters as possible evidence. During that year, more psychedelic bands come out of the underground and at the end of 1967 even the most established location in Amsterdam - the Concertgebouw - goes 'psychedelic'. On 10 December the Zipps are preprogrammed for the concert of the Electric Prunes (US) and the Soft Machine (UK) and the marihuana smell enters deeply into the plasterwork of the walls of Mahler, Mozart and Beethoven.

The final concert that Peter Nuyten plays with the Zipps is on 22 June 1968 in the location ‘Houtrusthallen’ in The Hague. This happening is named: “The first Holiness Kitschgarden for the Liberation of Love and Peace in Colours!”. It became one of the first multi band concerts in The Hague and some of the bands then are the Livin’ Kick (also from Dordrecht), Pink Floyd, Moody Blues, Small Faces, Cream, Move, Traffic, Groep 1850, The Circus. After the summer of 1968, Peter Nuyten quits the band and is replaced by Dick Visschers. It is the millennium year 2000 that Peter Nuyten performs with the Zipps again in their first reunion concert on 10 December: exactly 33 years after the Concertgebouw concert with the Electric Prunes and the Soft Machine.(biography of the Zipps by Peter Nuyten)

BACK TO THE ROOTS 1 – TERUG IN HET DOLHUYS

Het optreden op 31 maart 2001 vond plaats op een voor de groep historische plaats: “Het Dolhuys” in Dordrecht. Hier is de band in september 1965 ontstaan en vond ook het allereerste optreden plaats (zie photo). Deze locatie werd al snel de vaste repetitieplek en de broedplaats voor de songs die er uitgeprobeerd werden voor de vaste fans. In de geest van de tijd, was de inrichting van de club “Spartaans”; langs de dikke grijs verweerde muren was een houten bank getimmerd, op de vloer stonden biervaatjes verspreid en aan het zware eikenhouten balkenplafond hingen visnetten waarin enkele visserslampen waren bevestigd. Achter in de kleine ruimte, die met 250 personen mudvol was, bevond zich een soort bar waar de frisdrank uitsluitend in flesjes verkrijgbaar was (voor glazen was immers niet veel plaats). Het oorspronkelijke decor is nog terug te zien op de hoesfoto van de single Hipsterism/Kicks and Chicks waarvoor de bandleden in het Dolhuys zijn gefotografeerd door Nico van der Stam, de gerenommeerde fotograaf van het blad Hitweek.

BACK TO THE ROOTS 2 – 12 DECEMBER 2009

In de afgelopen decennia is de club regelmatig uitgebouwd en aangepast aan de hedendaagse eisen. In 2009 is het historische pand, dat nu Dolhuis heet (geen y meer), echter compleet verbouwd en grotendeels in de oude staat teruggebracht. Veel authentieke details uit het begin zijn weer zichtbaar geworden, de historische ramen laten het daglicht weer door en vooral de goede en voor ons vertrouwde akoestiek en ambiance vielen ons bij de eerste soundcheck weer direct op. Ook het lage podium, dat een goed contact met het publiek mogelijk maakt en het open balkon van de bovenruimte deed ons sterk terugdenken aan de oorspronkelijke opzet van de club waar in het verleden bijna alle Nederlandse groepen hebben gespeeld. De heropening werd officieel verricht door de wethouder van cultuur en het Zipps optreden kon dan ook zeker de intieme sfeer terughalen die zo kenmerkend was voor deze locatie; wederom een echte “Back to the roots” happening met een fantastisch Dordts publiek! Hulde aan Ron de Bruijn van het Stadsarchief Dordrecht en de pandeigenaar van het Dolhuis (zie de foto van Rinie Boon uit het AD Drechtsteden).

Het nieuwe nummer van DiEP magazine bevat, bij wijze van gadget, een bijzondere verzamel cd. Het tijdschrift staat deze keer in het teken van Dordtse popmuziek en heeft daarom, onder de noemer Dordt hits Back, uniek materiaal van een aantal Dordtse pophelden uit de jaren zestig en zeventig op één cd bij elkaar gebracht. Niet iedereen weet dat Erfgoedcentrum DiEP al enkele jaren een boeiend historisch tijdschrift uitgeeft, een zeer lezenswaardig blad wat er ook nog eens goed uitziet. Als promotie voot het blad bedacht DiEP nu een uniek muzikaal cadeautje voor haar lezers; een gratis cd met zeldzame opnamen, die alleen als bijlage bij het magazine te verkrijgen is. Op de cd staat een bijzondere verzameling muziek uit de Collectie Geluid van Erfgoedcentrum DiEP waarvan een aantal nummers nooit eerder zijn uitgebracht. Bands als de The Zipps, Cosmic Dealer, Snowflake, The Curve en tal van andere succesvolle Dordtse bands uit het recente verleden zijn op het schijfje terug te vinden. Van the Zipps staat o.a. het nummer The Singer was stoned op deze CD dat tijdens een repetitie in het Dolhuys werd opgenomen in 1968. De lancering van de 13e editie van het DiEP magazine met bijhorende CD op 12 december 2009 was extra feestelijk gemaakt door een optreden van the Zipps; zij verzorgden een éénmalig optreden ter gelegenheid van de officiele heropening van het onlangs compleet vernieuwde Dolhuis.

Beat & Poetry luidt de titel op de 15 minuten durende 'gedichten met beatmuziek' single die in oktober 1966 in het Dordrechtse DOLHUYS wordt opgenomen. Bij de opname, die wordt geproduceerd door Job Maarse en ingeleid door Simon Vinkenoog, begeleidt de groep al improviserend de voorgedragen teksten van Ben Katerberg en Cees Boender. De unieke samenwerking met de beide tekstdichters heeft veel performances tot gevolg in het snel groeiende alternatieve clubcircuit, waarvan  Provadya?, Art66, Cleaniek, Lowlands Paradise en Kubiek , slechts enkele voorbeelden zijn. Naast de dichterlijke samenwerking ontstaat er ook een creatief verband met lichtkunstenaars Livinus van der Bunt en Bouke IJlstra wat resulteert in een experimentele lichtshow met grootbeeldprojectie van beelden die in vloeistofdia's ontstaan. Aan de dynamische combinatie van de flikkerende kleurspots (die op het publiek gericht zijn) en de groothoek diaprojecties wordt een hallucinerende werking op het publiek toegeschreven die zelfs schadelijk voor de gezondheid werd geacht. Het psychedelische imago van de band is definitief gevestigd en het actualiteitenprogramma Brandpunt besteed er zelfs een televisie uitzending aan op 29 oktober 1966. Op de verzamel CD Pseudonym CDP1063 is een deel van deze live opgenomen reportage te beluisteren. 

Door deze spraakmakende optredens van The Zipps begon in Dordrecht het besef door te dringen dat de stad ging meetellen en naast Den Haag en Amsterdam kon doorgaan als Neerlands Beatstad nummer drie. Er ontstaat dan in 1966 een groeiende behoefte om ook in 'Dordt' grootschalige beatconcerten te organiseren, zoals dat bijvoorbeeld in de Houtrusthallen in Den Haag gebeurde. In de zoektocht naar een geschikte ruimte hiervoor komt de dan nog bestaande remise van het gemeentelijk autobusbedrijf in beeld en enkele doortastende en enthousiaste beatfans slagen er in het voorjaar van 1966 in om een groot beatconcert te organiseren. Voor dit eerste project weet men zelfs de Haagse topact The Golden Earrings naar Dordrecht te halen. Een maand later zal een andere Haagse band afreizen naar de stad aan de Oude Maas t.w Q'65 en weer een maand later spelen The Zipps er met The Motions, weer een Haagse topact. Wanneer dan tenslotte in september van 1966 de Engelse band The Kinks naar de busgarage wordt gehaald, is de reputatie van Dordrecht als Beatstad definitief gevestigd!